"۱۶ آذر" بارانی اهورایی بر قلبهای نیمه جان دانشجویان

ای باران ببار بر زمین تا راه را بهتر بیابیم.

باران می بارد و چه زیبا زمین را از آلودگی ها پاک می کند.

چه خوب می شد اگر به جای "احزاب" "گلزار و چمن زار" محیط دانشگاه را آکنده از مهر و دوستی

می کرد.

و کاش به روی برخی از ما به جای دلارهای" یانکی ها"قطرات زیبای باران می ریخت.

آیا می شود بارانی بیاید و گرد و غبارها کنار برود و راه ۱۶ آذر را دوباره پیدا کنیم!؟

و  در این باران بیابیم که" آقای نیکسون" و"نوکران ایرانیش "در کدام بیقوله به ما می خندند.

ودکتر شریعتی عزیز چه خوب گفت:((" آذر" مان، در آتش بیداد سوخت، او را در پیش پای «نیكسون» قربانی كردند!)) .

گاهی چقدر از مهمان نوازی ایرانیان در برابر اجنبی می ترسم !که نکند به جای گوسفند برخی ها به خاطر خوش رقصی دوباره یاران دبستانی را از تیغ بگذرانند!

چه خوب بود بارانی از جنس علم الهدی و یاران شهیدش  دوباره باریدن می گرفت.و این بار نه در هویزه بلکه در همین جا در "دانشگاه "در کنار همه ما یاران دبستانی!

ای کاش باران می بارید........